Reasürans ve Mukabil Sigorta

Reasürans, sigorta şirketinin üstlendiği riskin bir bölümünü başka bir şirkete devretmesidir. Kısaca "sigortacının sigortası"dır.

Neden yapılır?

Tek bir büyük hasarın şirketin mali yapısını sarsmasını önlemek
Kapasiteyi artırarak daha büyük riskleri kabul edebilmek
Portföydeki dalgalanmayı ve sonuçların oynaklığını azaltmak
Deprem gibi birikim (kümül) riskini dağıtmak

Temel kavramlar

Sedan şirket: Riski devreden sigorta şirketi
Reasürör: Riski devralan şirket
Retrosesyon: Reasürörün devraldığı riski bir başka reasüröre devretmesi
Saklama payı (konservasyon): Şirketin kendi üzerinde tuttuğu kısım

Anlaşma türleri

Trete (otomatik) reasürans: Belirlenen portföyün tamamı önceden anlaşılan kurallara göre devredilir.
İhtiyari reasürans: Her risk tek tek görüşülüp devredilir.
Oransal anlaşmalar primi ve hasarı belirli bir oranda paylaşır; oransal olmayan anlaşmalarda reasürör, hasar belirli bir tutarı aştığında devreye girer.

Sık yapılan hata

Reasüransı "sigortalının ikinci poliçesi" sanmak. Reasürans ilişkisi şirketler arasındadır; sigortalının reasürörle doğrudan bir hukuki bağı yoktur, tazminatını kendi şirketinden ister.

İpucu: Sedan–reasürör–retrosesyon zincirini tek cümlede kur: risk devredilir, devralan da devredebilir.

🧠 Kodlama / Hatırlatma

Risk merdiveni (yukarı doğru devir):

Sigortalı → Sedan → Reasürör → Retrosesyon

"Sigortalı sedana, sedan reasüröre, reasürör de retrosesyona devreder." Zincirde her halka bir üstüne yaslanır.

Saklama payı: Sedanın cebinde kalan paya "konservasyon" denir — kendine sakladığı için "konserve" gibi düşün.

Kritik ayrım: Reasürans şirketler arası bir sözleşmedir; sigortalı reasürörden tazminat isteyemez.